04 NZSw7_22 Narodowy Dzień Powstań Śląskich

Po raz pierwszy obchodziliśmy nowo ustanowione święto

Narodowy Dzień Powstań Śląskich

W czerwcu po raz pierwszy obchodziliśmy ogólnopolskie święto upamiętniające uczestników powstań śląskich. Narodowy Dzień Powstań Śląskich ustanowiony został 20 czerwca. Właśnie wtedy, przed stu laty, mieszkańcy entuzjastycznie powitali wkraczające do powiatu katowickiego wojska dowodzone przez generała Stanisława Szeptyckiego.

– To dla nas wyjątkowe święto. Uchwalone zostało przez parlament, aby upamiętnić osoby, które poświęcając swoje życie, włączyły się w walki o przyszłość naszego regionu – podkreśla prezydent Zabrza Małgorzata Mańka-Szulik. Ustawę o ustanowieniu Narodowego Dnia Powstań Śląskich prezydent RP Andrzej Duda podpisał 7 czerwca podczas uroczystości w auli im. Bolesława Szabelskiego Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Miejsce nie było przypadkowe. Właśnie tutaj odbyło się bowiem pierwsze posiedzenie Sejmu Śląskiego i w tym gmachu obradował on przez pierwszych siedem lat. – Nie byłoby tej wielkości i postępu w II Rzeczypospolitej, gdyby nie było możliwości, które dawał Górny Śląsk i jego zasoby oraz wielcy patrioci, którzy dla Polski pracowali – przypomniał podczas uroczystości prezydent Andrzej Duda. Narodowy Dzień Powstań Śląskich upamiętnia wysiłki walczących o przyłączenie Górnego Śląska do Polski. Trzy powstania śląskie z lat 1919–1921 stanowią jeden z najważniejszych zrywów niepodległościowych w historii odradzającego się po I wojnie światowej państwa polskiego, których efektem był powrót części Górnego Śląska do Polski. Powstania zwróciły uwagę społeczności międzynarodowej na problem Śląska i dążenia mieszkającej tutaj ludności. Dwa powstania poprzedzały zapowiedziany na marzec 1921 r. plebiscyt, w którym mieszkańcy Górnego Śląska mieli wypowiedzieć się, czy chcą przyłączenia tego regionu do Polski, czy do Niemiec. III powstanie śląskie, trwające od maja do lipca 1921 r., było odpowiedzią na niekorzystne dla Polski propozycje podziału Górnego Śląska. Na czele zrywu, w którym wzięło udział ok. 60 tys. Polaków, stanął Wojciech Korfanty. W efekcie powstania Rada Ambasadorów zdecydowała o korzystniejszym dla Polski podziale Śląska. Z obszaru plebiscytowego – czyli ponad 11 tys. km kw. – zamieszkanego przez ponad 2 mln ludzi, do Polski przyłączono 29 proc. terenu i 46 proc. ludności. W Polsce znalazły się m.in. Katowice, Świętochłowice, Królewska Huta (obecny Chorzów), Rybnik, Lubliniec, Tarnowskie Góry i Pszczyna. Podział był też korzystny dla Polski gospodarczo – na przyłączonym terenie znalazły się: 53 z 67 istniejących kopalni, 22 z 37 wielkich pieców oraz 9 z 14 stalowni. GOR