11 NZSw3_22 Oddali życie za Ojczyznę

Za nami obchody Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych

Oddali życie za Ojczyznę

To święto, które zostało ustanowione w 2011 r. na cześć polskich bohaterów walczących w podziemiu z władzami komunistycznymi o pełną niepodległość państwa polskiego. Uroczystości z okazji przypadającego 1 marca Narodowego Dnia Żołnierzy Wyklętych odbyły się również w Zabrzu.

Zabrzanie oddali hołd rotmistrzowi Witoldowi Pileckiemu oraz podpułkownikowi Łukaszowi Cieplińskiemu. Uroczystości zorganizowano przy upamiętniających ich tablicach w parku przy ul. 3 Maja oraz na ścianie kamienicy przy ul Wolności, w której mieszkał przed laty płk Łukasz Ciepliński.  

Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych stał się okazją, by uhonorować mjr. Romana Grabowskiego, który został wyróżniony złotą Odznaką Honorową za Zasługi dla Województwa Śląskiego. Mjr Grabowski jest inicjatorem przedsięwzięć mających na celu upamiętnienie miejsc historycznych kaźni Narodu Polskiego, aktywnie działał na rzecz budowy pomnika Bohaterów Monte Cassino oraz przekazuje nieocenioną pomoc środowiskom harcerskim w naszym mieście. GOR

Witold Pilecki urodził się 13 maja 1901 r. Walczył w kampanii wrześniowej, następnie rozpoczął konspiracyjną działalność w Warszawie, tworząc wraz z innymi oficerami Tajną Armię Polską. W 1940 r. przedostał się do KL Auschwitz, by zbadać możliwości uwolnienia osadzonych tam więźniów. Utworzył w obozie tajną siatkę, prowadził akcję samopomocy wśród więźniów i wysyłał z obozu informacje, które ukazywały się w konspiracyjnej prasie krajowej i były przekazywane rządom Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. W 1943 r. uciekł z obozu. Walczył w powstaniu warszawskim. Po wojnie dzięki rtm. Witoldowi Pileckiemu dotarły na Zachód wiadomości o sfałszowanym referendum w Polsce, okolicznościach pogromu Żydów kieleckich czy fikcyjnych procesach i torturach. 8 maja 1947 r. Witold Pilecki został aresztowany i osadzony w więzieniu na Mokotowie. Oskarżono go o zdradę stanu i skazano na karę śmierci. Wykonano ją 25 maja 1948 r.

Łukasz Ciepliński urodził się 26 listopada 1913 r. w rodzinie o silnych tradycjach patriotycznych. Od 1936 r. służył w 62. Pułku Piechoty w Bydgoszczy. Uczestniczył w wojnie obronnej 1939 r. jako dowódca kompanii przeciwpancernej. Walczył w bitwie nad Bzurą i w Puszczy Kampinoskiej. W walkach pod Witkowicami z działka przeciwpancernego zniszczył sześć niemieckich czołgów i dwa wozy dowódcze. Po kapitulacji przedostał się na Węgry. Po powrocie do kraju zaangażował się w działalność konspiracyjną. Doskonalił struktury wywiadu i kontrwywiadu. Działał w Zrzeszeniu „Wolność i Niezawisłość”. Od 1945 r. mieszkał w Zabrzu pod konspiracyjnym nazwiskiem Marian Kaczmarek. W listopadzie 1947 r. został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. Trafił do więzienia na Mokotowie w Warszawie. Po brutalnym śledztwie został skazany na karę śmierci. Zabito go strzałem w tył głowy 1 marca 1951 r.